MCP
De desktopclient bevat een MCP-server. MCP — het Model Context Protocol — is hoe een AI-assistent tools krijgt. Wijs een assistent naar deze server en hij kan je identiteitscode tonen, drie woorden bevestigen die iemand je net heeft voorgelezen, verbindingen opzetten en tekst verzegelen, zonder dat je het gesprek verlaat.
Hij draait op jouw machine. Het is een subcommando van dezelfde tcc-binary die
het desktopvenster en de opdrachtregel gebruiken, en hij werkt tegen hetzelfde
account, dezelfde sleutels en dezelfde lokale data. Er is geen aparte dienst om
je voor aan te melden.
Een assistent verbinden legt uit hoe je hem op dezelfde computer aan Claude Desktop, Claude Code of Cursor toevoegt.
Wat een assistent kan doen
Section titled “Wat een assistent kan doen”De server biedt enkele tientallen tools aan. De meeste ervan zijn het eigen werk van de desktopclient, oproepbaar gemaakt:
Codes. Je huidige drie woorden, de huidige code voor één verbinding, de codes van al je verbindingen tegelijk, en wanneer ze weer roteren. Hij kan ook je code voor een moment in de toekomst berekenen, zodat een assistent die je agenda kan lezen je de woorden voor je afspraak om twee uur kan geven.
Iemand bevestigen. Iemand leest je drie woorden voor; de assistent controleert ze tegen je verbindingen en antwoordt met wel of geen match. Hij kan de server ook vragen naar woorden die van niemand in je lijst zijn — een baken, een providerzegel, een vreemde.
Verbindingen. Mensen uitnodigen, ze opsommen, taggen, hernoemen, leden en deelbare links beheren, en gastcodes uitgeven voor mensen zonder Trusted Codes.
Verzegelen. Zet je identiteit op een stuk tekst, bind desgewenst de hash van een bestand eraan, en krijg een verificatielink terug.
Account en organisatie. E-mailadressen, apparaten en open sessies, data-exports, meldingsinstellingen, API-tokens, en — voor beheerders — organisatieleden, groepen, waarschuwingen en gebruik.
Het overzicht van tools somt ze allemaal op.
Wat hij met opzet niet kan
Section titled “Wat hij met opzet niet kan”Sommige dingen ontbreken bewust in de lijst met tools, en het is de moeite waard om de redenen te lezen voordat je een assistent hierop aansluit.
Hij kan je account niet verwijderen. Verwijdering is onomkeerbaar en volledig. Een herhaalde vraag om je e-mailadres voorkomt een ongeluk, maar stopt geen model — het model kan dat adres een aanroep eerder al uit de profieltool hebben gelezen. Accountverwijdering is een terminalcommando, getypt door een mens.
Hij kan een organisatie niet overdragen of opnieuw toewijzen. Dezelfde redenering: het verplaatst een hele organisatie tussen mensen.
Hij kan geen feedback naar het team sturen. Een agent heeft geen eigen feedback te geven, en een verkeerde aanroep kost iemands aandacht.
Hij kan geen aanbiederstempel over het netwerk aanmaken. Die tool ondertekent met de sleutel die op die ene machine staat. Hij is bereikbaar vanuit een assistent die op dezelfde computer draait, en wordt ronduit geweigerd over de netwerkpoort van de daemon.
Hij kan geen tussenpersoon worden. De server stuurt je assistent niet door naar een tweede assistent aan de kant van Trusted Codes.
Er is nog een grens die niets met tools te maken heeft. Trusted Codes bevestigt identiteit. Het bevestigt geen intentie, en een geverifieerd persoon kan nog steeds een frauduleus verzoek doen. De instructies die de server elke assistent bij het verbinden meegeeft, zeggen dit ronduit, en verbieden de assistent te antwoorden op “is deze overboeking veilig?”. Het eerlijke antwoord is dat de identiteit klopt — meer niet.
De grenzenpagina behandelt de rest: scopes, snelheidslimieten, het auditlog, en de regels die de server stelt voor hoe een assistent mag praten over wat hij vindt.